అమ్మా-నీ పొదుగు 11

" మరి, నువ్వో....?"
" నేను కూడా...."
" అమ్మా, ఒకటి అడగనా....?"
" మ్మ్...చెప్పు"
" ఈ రోజు నేను నీకు నూనె రాయనా.....?"
" వద్దంటే, కుమార్ అమ్మ దగ్గరకు వెళతానంటావు...అలాగే కానీ "(కొడుకును చూసి వెటకారంగా నవ్వింది)
అంతే ఎక్కుబెట్టిన బాణంలా రివ్వుమని గదిలోకి వెళ్ళి,ఒక చిన్న గిన్నెలో నూనెతో వచ్చాడు.

" నూనే రెడీ, బట్టలు విప్పేయ్"
" బట్టలు విప్పడానికి కుదరదు,ఇలాగే రాయి...."
" నా మాట వినమ్మా, నైటీ పాడైపోతుంది.క్రొత్త నైటి....."
" అయ్యోరామ, చెప్పిన మాట విను, అమ్మ లోపల ఏమీ వేసుకోలేదు"( సిగ్గుపడింది)
" అది చూడకుండానే తెలిసిపోతోందిలే...నువ్వు నడుస్తుంటే, ఒకొక్కటి ఒకొక్క వైపుకు పరుగెడుతున్నాయి"
" వెధవ రాస్కెల్,అన్నీ చూస్తునే ఉంటావా....? ఇక నీ ముందు జాగ్రత్తగానే మసలుకోవాలి"
బెడ రూం లోకి వెళ్ళింది.
" ఎక్కడికమ్మా, వెళుతున్నావు..?"
" లంగా కట్టుకుని వస్తాను..."
" లంగా ఎందుకు....? ..తువ్వాలు చుట్టుకుంటే సరిపోదూ....."
" తువ్వాలా...? లాగేయడానికి సులువుగా ఉంటుందనా....?"
తల్లి పసిగట్టేసినందుకు, వినయ్ ముఖం పాలిపోయింది.శోభన బెడ్ రూం తలుపు వేసుకుంది.నైటీ వెప్పేసి, దిశ మొలతో గుద్దలను ఊపుకుంటూ,అలమార దగ్గరకు వెళ్ళి లంగా తీసుకుని ,తలపైన నుంచి తొడిగి, వక్షస్థలం మీదుగా బొందును బిగుతుగా బిగించింది.లంగా క్రింది అంచు కొద్దిగా మోకాలు పైకి ఉంది.ఒక తువ్వాలు తీసుకుని,తన ఛాతి మీద వేసుకుని,బయటికి వచ్చింది.
https://pzy.be/i/2/Aarthi-Agarwal-ho...e-stills-4.jpg
వినయ్ వోరు వెల్లబెట్టాడు.అచ్చం మలయాళం సినిమాలో పాత్రలా ఉంది తన తల్లి.
తల్లి ఛాయకు తగ్గట్టు నీలి రంగు లంగా,ఎత్తైన ఎద మీది నుంచి మోకాలు దాక.జడ విప్పేసి విరబోసుకున్న ఉంగరాల కురులు.నున్నటి బుజాలు ,శంఖంలాంటి మెడ, మెడలో వ్రేలాడుతున్న నల్లపూసల చైను.పనస తొన రంగులో పిక్కలు,చక్కగా చెక్కిన పాదాలు.వాటిని అలకరించిన వెండి పట్టీలు, మెట్టెలు.ఆదరాబాదరాగా, బాత్రూములో చూసిన దానికంటే ఇప్పుడు చూస్తుంటే వినయ్ కు మతిపోయింది.తన తల్లి అర్ధనగ్నంలో ఇంత అందముందా అని అనిపించింది.వయస్సు పెరిగేకొద్ది కొంత మంది ఆదువారిలో అందాలు మరింత పురివిప్పుతాయి.
" అబ్బా.....ఏం ఉన్నావమ్మా.....? కంచులా.....?"
" అమ్మను కంచు, మంచు అంటావురా, వెధవా....?"
" ఇలా ఆరబోసినట్టుంటే అలాగే అంటారు...."(మధ్యలో అందాలు అన్నమాట నొక్కిపెట్టాడు)
కుర్రాడి పొగడ్తలకు అతీతమేమి కాని,శోభనలోని ఆడది, ముసి ముసిగా నవ్వుతూ,సోఫా మీద కూర్చున్న వినయ్ కాళ్ళ మధ్య తన వీపు వచ్చేలా కూర్చుంది.
" ఇది ఎందుకమ్మా..."
ఆమె, వక్షం మీద ఉన్న తువ్వాలును తీసి విసిరేశాడు.
వినయ్ చేతి నిండా నూనే తీసుకుని, అమ్మ జుత్తును పాయలు పాయలుగా విదదీసి తల మీద పోసి మర్ధన చేశాడు.ఇంకొద్దిగా నూనే ఆమె, మెడ మీద, వీపు మీద పోసి, మెల్లిగా నొక్కుతూ,పాముతున్నాడు.ఇంతటి చక్కటి అవకాశాన్ని ఇచ్చినందుకు దేవునికి ధన్యవాదాలు చెప్పుకుంటూ, ఇంకొద్దిగా నూనెను తీసి,అమ్మ ముఖం మీద రాసి, ఆమె ముక్కు,బుగ్గలు,చెవులు,చెవితమ్మిలు,నుదురు ఆర్తిగా పాముతూ,కామంతో తడుముతున్నాడు.
"హం మ్మ్ మ్మ్ మ్మ్ ........బాగా రాస్తున్నావురా....."
వినయ్ ఇంకొద్దిగా నూనె చేతిలో పోసుకుని,ఆమె భుజాలకు రాసాడు..నూనె రవ్వంత ఎక్కువ అవ్వడంతో, అది కాస్తా జారుతూ, అమ్మ మిడిసిపడుతున్న కుచద్వయం మీదకు కారుతోంది.అది లంగా బొందును తడిపేలోపల, దాన్ని ఆపి, అలాగే ఉబ్బిన చనుకట్టుఎత్తుల మీద మెత్తగా రాసాడు.అలా రాస్తూ, ఒక వేలిని ఆ ఎత్తుల మధ్య, లంగా బొందు మీద నుంచి సన్నటి చారలా,బిగుతుగా,తొంగి చూస్తున్న నిలువు రేఖ మీదకు తీసుకువెళ్ళాడు.
వెంటనే తన అమ్మ, వాడి వేలు పట్టుకుని మెలి త్రిప్పింది.
" ఏంటీ, చేతి వ్రేళ్ళు అదుపుతప్పుతున్నాయి.....? దెబ్బలు పడాలా....?"
" అదేం లేదమ్మా, సరే, ముట్టుకోనులే, లేచి నిలబడు......"
శోభన లేచి నిలబడింది.లంగా గుడ్డ ఆమే పిరుదుల మధ్య ఇరుక్కుని భూమధ్య రేఖలా వాటిని సమానంగా విడదీస్తూ,వాటి పరిమాణాలు ఎత్తి చూపుతోంది.
వినయ ఆ ఎత్తైనపిరుదుల మధ్య గుడ్డను బయటికి లాగాడు.అది గ్రహించిన శోభన,కొద్దిగా సిగ్గుపడింది.
" అమ్మ ఇటు తిరుగు"
" మ్మ్....."
తన ఇటువైపు తిరిగింది.ముఖమంతా నూనే జిడ్డు.భుజాలు మిళ మిళలాడుతూ,రొమ్ము ఎత్తులు తళతళలాడుతూ, వాటి మధ్య పలుచటి గీత వినయ కళ్ళకు విందులు పెడుతున్నాయి.
అనాలోచితంగా శోభన వినయ మొలకేసి చూసింది. కొంచం ఎత్తుగా (టైట్ కట్ డ్రాయర్ వేసుకున్నాడు కాబోలు) కనబడింది.
"చేతులు పైకెత్తమ్మా.....చంకల్లో రాయాలి"
" ఇలా ఇవ్వు……. నేనే రాసుకుంటాను..."
" అరే....చెయ్యెత్తమంటుంటే,"
తానే స్వతంత్రంగా ఆమె చెయ్యిని పైకెత్తాడు.చంక నిండా, నల్లటి ఉంగరాల జుత్తు.ఓ చిట్టడవిలా ఉంది.
" అమ్మా....ఓ నిజం చెప్పనా....?"
" ఏంటి....."
" నీ చంకలో జుట్టు, ఇంత దట్టంగా... నల్లగా…….అబ్బా, ఎంత అందగా ఉందో....."

" ఛ్ఛీపోరా....."( సిగ్గుల మొగ్గయ్యింది)
" అంతేకాదు...."
"....."( మరి అన్నట్టు చూసింది)
" అక్కడ షేవ్ చేస్తే, ఇంకా అందంగా ఉంటుంది.."
" అవునా.....షేవ్ చేస్తే,గుండు కొట్టినట్టు బాగోదేమోనని, ఇంతవరకూ షేవ్ చేసిందే లేదు"
" నున్నగా గుండు గీసినట్టు ఉన్నా కూడా, ఎంత బాగుంటుందో తెలుసా...? ఎంత మంది సినిమా యాక్టర్ లను చూడలేదు!!! నున్నటి చంకలతో సినిమాలో గెంతులేస్తూ......"
" సొల్లు ఆపు, సిమిమా నటీలు, నేనూ ఒకటా.....?"
" కాదులే...కానీ, నువ్వు వారికంటే ఒక పిసరు ఎక్కువే..."
చెబుతూ అమ్మ చంక దగ్గరకు వచ్చి,తన ముక్కుపుటాలకు పని అప్పజెప్పాడు.ఆ ఘాడమైన వాసన వినయ్ లోని కుంపటిని రాజేసాయి.
" ఛ్ఛీ...వినూ,ఏంటా పాడు పని.అక్కడ అలా వాసన చూడొచ్చా..?"( చటుక్కున చెయ్యి దింపేసింది)
" అమ్మా...ప్లీజ్ మా,ఈ స్మెల్ ఇంత బాగుంటుందని ఇప్పుడే తెలిసింది..( ఆమె చెయ్యిని మళ్ళీ పైకెత్తి)

" ఇంకొకసారి,తనివితీర పీల్చుకోని..ప్లీజ్"
" అచ్చం మీ నాన్న బుధ్ధులే అబ్బేయిరా నీకు.ఆయనా అంతే, చెమట తో తడిచిన జాకెట్టులో నన్ను చూసిందే తడువు, వేళపాళ చూడకుండా, అక్కడ తన మొహం పెట్టెస్తాడు.అసలు ఆ పాడు వాసనలో ఏం మంత్రమో, ఏం మర్మం కనబడుతుందో మీ మగాళ్ళకు"
" పాడు వాసనా....? అది....... పూవులు పూసిన మొక్కలు ఇచ్చే సువాసన ఒక ఎత్తైతే, పూవులే లేని ఇక్కడి నల్లటి మొక్కలు(చంకలో వెంట్రుకలు) ఇచ్చే పరిమళము ఇంకొక ఎత్తు....ఇదంతా నీకేమి తెలుసు...సరేలే, ఇంకొక సారి రెండు చేతులు పైకి ఎత్తు..."
వినయ్ అమ్మ కంటే పెద్దాడిలా ఫోజు కొట్టాడు.శోభన చిన్న పిల్లలా మారుమాటాడక రెండు చేతులు పైకెత్తింది.
తల్లి రెండు బాహుమూలాల గుబురును మార్చి మార్చి పీలుస్తూ ముద్దుపెట్టి, నాలికతో అక్కడ ఎంగిళి చేశాడు.
" ఏయ్.....కితకితలు పుడుతున్నాయి.....చాల్లేరా,నేను స్నానానికి వెళతాను"
" అప్పుడేనా......? ఇంకా చాలా పని ఉంది"
" ఇంకానా.....?"
" మరి,చంకలకు నూనెతో తలంటలేదుగా.....?"
అరచేతి నిండా నూనె పోసుకుని,అమ్మ గుబురు మీద అద్ది పెట్టి, మెల్లిగా రుద్దాడు.అలాగే రెండో చంకకు అభిషేకం చేశాడు.నూనెతో తడిసి,ఇంకా నల్లగా నిగ నిగలాడుతున్నాయి అక్కడి రోమాలు.
వినయ్ స్పర్శకు చంకల్లో వేడి పుట్టుకు వస్తోంది..మళ్ళీ ఆ తల్లి చూపులు,కాదు...కాదు...తల్లిలోని ఆడదాని చూపులు వినయ్ తొడల మధ్యకు వెళ్ళాయి.అక్కడి ఉబ్బు బాగా పెరిగింది.
చంకల్లో నూనే రాస్తున్న రెండు చేతులను,ఆమె చనుకట్టు ఎత్తుల ముందు పెట్టి,
"అమ్మా...!! ముట్టుకోనా....?"
" దెబ్బలు తింటావు....కాస్త అలసు ఇచ్చినండుకు నన్ను నేను కొట్టుకోవాలి"
" అదే కుమార్ అమ్మ అయితేనా....."(మాట పూర్తి చేసే లోపల)
" ఆ పనికి మాలిన దాని ఊసు ఎత్తొద్దన్నానా.....?"(ఉక్రోషంగా అంది)
" సారి సారి....జస్ట్ సరదాగ అన్నాను అంతే.ఏదీ రెండు కాళ్ళు కొద్దిగా ఎడంగా పెట్టు"
తను మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని అమ్మ పాదాలకు, నూనే రాస్తూ, కాలి వ్రేళ్ళను పట్టుకుని మెటికలు విరిచాడు.
" హబ్బా బ్బా బ్బా బ్బా......నువ్వలా మెటికలు విరుస్తుంటే,ఎంత హాయిగా ఉందిరా" (కళ్ళు మూసుకుంది)
పాదాల పని పూర్తి చేసిన చేతులు పిక్కలను మర్ధన చేస్తున్నాయి.
" అమ్మా,లంగాను కొంచం పైకెత్తు, నూనె అవుతోంది"
తను చటుక్కున లంగాను పైకి లాక్కుంది.బలమైన పసిడి తొడలు కొద్దిగా కనబడుతున్నాయి.
" ఇక చాలు వినూ...."
" ఆగమ్మా, తొడలు ఏం పాపం చేసుకున్నాయి...? వాటికీ రాయనీ..."
" అయ్యో.....వద్దొద్దు......నేను రాసుకుంటానులే"
" కాసేపు గమ్మునుంటావా..."
చేతులు అమ్మ తొడలను చేరుకున్నాయి.నున్నటి తొడ నునెలో తడిసి,ఇంకా నున్నగా అనిపిస్తోంది.
" ఒరేయ్.....జాగ్రత్త, నూనె లంగాకు అవుతుంది"
" అయితే లంగా, ఇంకాస్త పైకి లేపుకో...."
" ఆశ, దోస....ఇలా ఇంకొంచం ఇంకొంచం అని లంగాను నా మెడ దాకా లేపుదామనే.....?? అది కుదరదు.లంగా పాడైపోయినా పర్వాలేదు."
అంటూ తొడలపైకి కొద్దిగా లేపి పట్టుకున్న లంగాను వదిలేసింది.అది మామూలుగా మొకాలుదాకా జారింది.వినయ్ చెయ్యి మాత్రం అమ్మ తొడను నిమురుతూ, లంగాలోనే ఉండిపోయింది.కొద్ది, కొద్దిగా చేత్తో తొడను పాముతూ పైకి తీసుకెళుతుఇన్నాడు.పాలరాయిలా నున్నగా, కొద్దిగా వెచ్చగా తగులుతోంది అమ్మ లోతొడ.ఇంకొద్దిగా పైకి ప్రాకితే చాలు,ఆదదాని గమ్యం చేరుకుంటుంది. ఇంకొక రెండు అంగుళాలు పైకి వెలితే, తన జన్మస్థానం ముట్టుకునే అరుదైన అవకాశం కలుగుబొతుందనే ఆలోచనలో మునిగి తెలుతున్న వినయ చేతిని పట్టుకుని గట్టిగా గిచ్చి,
" ఏంటి.....వేషాలా...? చెయ్యి పైకి వెళ్తోంది....."
" అదేం లేదమ్మా.....వీలయినంత లోపలికి నూనె పట్టిస్తున్నాను...అది సరే, నాకు ఒక డౌట్....అది మాత్రం చెప్పు చాలు."
" ఏంటీ....."
" అదీ....అక్కడ కూడా వెంట్రుకలు ఉన్నాయా...? లేక, షేవ్ చేసుకుంటావా....అమ్మా....?"(గుక్క తిప్పుకోకుండా గడగడమని అడిగేశాడు)
శోభన,ఒక్క సారిగా సిగ్గుతో చితికిపోయింది.కొద్ది క్షణాల తర్వాత,
" ఛ్ఛీ...అమ్మను ఇవన్నీ ఎవరైనా అడుగుతారా....? లంగాలోని వినయ్ చెయ్యిని గట్టిగా బయటికి విదిలించి,అక్కడి నుండి పారిపోబోయింది.ఈ హడావుడిలో తన నడుము క్రింద బోర్లించిన రెండు ఇత్తడి బిందేలు రంగుల రాట్నంలోని ఉయ్యాలలలా అటూ, ఇటూ చాలా గమ్మత్తుగా ఊగాయి.
"" అమ్మా......అక్కడే ఆగు "

"" అమ్మా......అక్కడే ఆగు "
" ఇంకెందుకూ.....?" (కాటుక రాయకపోయినా ఎప్పుడూ నల్లగా ఉండే కళ్ళను చక్రాల్లా త్రిప్పుతూ )
వినయ ఒక్క అంగలో అమ్మను జేరుకుని,ఆమెను అలాగే ,ఆమె వెనుక ఉన్న గోడకు నొక్కిపెట్టాడు.ఇద్దరి ఉపస్థులు చాలా దగ్గరగా, కొద్దిపాటి అంగుళాల దూరంలో పరామర్సించుకోడానికీ,హద్దులు దాటడానికి సిధ్ధంగా ఉన్నాయి.
" ఇప్పటికే చాలా ఆలస్యమయ్యిందిరా, స్నానానికి వెళ్ళనీ ప్లీజ్"
" మర్చిపోయావా.....? నా ముద్దూ.....?"( అమ్మ క్రింది పెదవిని రెండు వ్రేళ్ళ మధ్య ఇరకపుచ్చుకుని, లాలనగా లాగాడు)
" అబ్బా బ్బా బ్బా బ్బా.......నొప్పెడుతోందిరా.....ఇది పెదవి అనుకున్నవా, …?రబ్బరు బాండ్ అనుకున్నావా, ….?? అలా సాగదీస్తున్నావ్..."
మాట పూర్తిచేసేలోపలా, వినయ్ ఆమె నొటిని తన నోటితో కప్పేశాడు.ఆమె మోహానికున్న జిడ్డంతా వినయ్ మొహానికి అలుముకుంది.బురదలో కొర్రమేనుల్లా ఒకరి ముఖాలు ఒకరికు జిడ్డుతో రుద్దుకుంటూ కసెక్కిపోతున్నాయి.వినయ్ తల్లి నాలికను చప్పరిస్తూ, ఓ చేత్తో తొడ మీద నుంచి లంగాను పైకీ లేపుతూ, చెతిని పైకి తీసుకెళుతూ, అమ్మ నోట్లో ఊరుతున్న లాలాజలాన్ని నాలుకతో తోడేస్తున్నాడు.
"............"
శొభనలో ఆవేశం పెరుగుతోంది.
వినయ్ చేతిలో నవనవలాడుతున్న తొడ భాగం ముగిసిన చోట, వెనుకవైపుగా ఎత్తుగా పైకి వెలుతున్న కొవ్వుముద్ద తగిలింది.అది అమ్మ పిర్ర అని పసిగట్టగానే వినయ్ గూటం బాగా బిగుసుకుని,తల్లి ఉపస్థును లంగా మీద నుంచే ప్రేమగా పొడిచింది. అమ్మ నిలువు పెదవులు అని చూచాయిగా పసిగట్టిన లేత మగతనం ఆనందంతో రెండు చుక్కలు ప్రీకమ్ కక్కింది.శోభన కళ్ళు చాలా కాలం తర్వాత మూసుకుంటున్నాయి.అది నిద్ర మత్తు వల్ల మాత్రం కాదు.
వినయ్ పరిస్థితి ఇక చెప్పనక్కర్లేదు.తాను పిచ్చిగా అమ్మ పెదవిని చప్పరిస్తూ, మధ్య మధ్యలో మెడను పెదవులతో నాకుతూ,అరచేతిలో దొరికిన పిర్రను కసాబిసా పిసికేస్తున్నాడు.
" హాష్ ష్ ష్ హ్స్........వినయ్....ప్లీజ్.....ఇక చాలు.అమ్మ తట్టుకోలేకపొతోంది.పెట్టకూదని చోటల్లా చేతులు పెడుతూ,ఇలా హింసించకు....నన్ను వదులూ"
(పెదవులు పలుకుతున్నప్పటికీ,తన దేహం దూరం జరగడం లేదు.ఈ ఘడియలో వినయ్ చెయ్యి తన ఆడతం ముట్టుకున్నా బహుశా ఆపలేదేమో.)
" అమ్మా, నీ పిర్రలు వెన్న ముద్దల్లా ఎంత మెత్తగా ఉన్నాయో, కాసేపు పిసకనా....?"
" వద్దురా...నేను నీ అమ్మను "
" అమ్మవే లేవే, పెద్ద పిర్రల అమ్మవే, నువ్వు"
" హేయ్, అమ్మని "వే ' అని అంటావా....? రాస్కెల్.ఏయ్ చెవి అలా నాకొద్దు.అబ్బాబ్బాబ్బా....నన్నొదులు....నాకేదోలా అవుతోంది"
అమ్మ గడ్దం పట్టుకుని కళ్ళలోకి తీక్షణంగా చూశాడు.తల్లి దేహం కామంతో చిగురుటాకులా కంపిస్తోంది.
" వినూ,ఇక చాలు వదలమ్మా..."మంద్రంగా బ్రతిమాలింది.
" సరే అయితే ఆకరి ముద్దు.నాలిక బయటికి చాపు"
శోభ్యన మత్రముగ్ధలా నాలుక చాపింది.వినయ్ అమ్మ నాలికను చెత్తో పట్టుకుని చూశాడు.గరుకుగా రసాలు ఊరుతున్నాయి.తన నాలుకను చాపి అమ్మ నాలుక కొసను తాకించి,ఏదో చేయబోయాడు.
కాలింగ్ బెల్ సౌండ్.
అధిరిపడి ఈ లోకంలోకి వచ్చిన శోభన వినయ్ ను ఒక్క త్రోపు త్రోసి,
"వినయ్, ఎవరు వచ్చారో చూడు"
" ఎవరొస్తే నాకెందుకు......"
" పిచ్చా నీకు.....? వీధి తలుపు గొళ్ళెంపెట్టలేదు.వెళ్ళు."
" ఓకే,అయితే నువ్వు ఇక్కడే ఉండు.చూసి వస్తాను " పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్ళి తలుపు తీశాడు.కొయ్యబారి ఆగిపోయాడు.